FORGOT YOUR DETAILS?

Strona poświęcona ks Krzysztofowi Grzywoczowi

http://www.kskrzysztofgrzywocz.pl
Zachęcamy do przeglądania strony poświęconej temu wybitnemu kapłanowi.

Dnia 16.01.2019 roku odbyły się uroczyste nieszpory z rozesłaniem diakonów. Uroczystości przewodniczył bp Paweł Stobrawa. Po zakończonych nieszporach diakoni wybrali się na miejsca praktyk na parafiach. Życzymy im owocnego czasu praktyk duszpasterskich.

Wigilia seminaryjna

piątek, 21 Grudzień 2018 by

Dnia 21.12.2018 roku w naszej wspólnocie odchodziliśmy Wigilię. Byli obecni biskupi obu diecezji, księża profesorowie, księża wykładowcy z Wydziału Teologicznego, moderatorzy seminaryjni i klerycy. Dziękujemy wszystkim za obecność, że mogliśmy razem przeżyć tak ważne chwile.

W II Niedzielę Adwentu 09.12.2018 roku w naszym kościele bp Andrzej Iwanecki udzielił posług lektoratu i akolitatu, a także przyjął kandydatów do święceń diakonatu. Na uroczystości byli obecni krewni, przyjaciele i znajomi , a także zaproszeni goście min. proboszczowie. Dziękujemy wszystkim za obecność w tak ważnym momencie ich życia. Prosimy o modlitwę w ich intencji.

Wieczór kulturalny w seminarium

sobota, 17 Listopad 2018 by

Wieczór kulturalny w seminarium W dniu 17.11.2018 roku w naszym seminarium odbył się wieczór kulturalny. Każdy mógł się podzielić swoim talentem. Recytowano, śpiewano, grano na instrumentach. Zostały odkryte liczne talenty. Wszystkim uczestnikom dziękujemy za udział i życzymy powodzenia w dalszym rozwoju darów, którymi zostaliście obdarowani.

Dnia 06.11.2018 roku w naszym kościele odbyła się msza św. wydziałowa za zmarłych rektorów, profesorów i  pracowników. W mszy św. uczestniczyli profesorowie i  studenci z  wydziału, a także rodzina seminaryjna.

Spotkanie Koła Naukowego

niedziela, 28 Październik 2018 by

Spotkanie Koła Naukowego W dniu 28.10.2018 roku odbyło się w naszym seminarium spotkanie Koła Naukowego. Na tym spotkaniu została przybliżona postać bł. Alojza Ligudy. Był wyświetlony film dokumentalny na jego temat. Później było spotkanie z zaproszonymi gośćmi min. z Panią reżyser filmu, proboszczem z katedry Waldemarem Klingerem i werbistą Henrykiem Kałużą. Dziękujemy gościom za przybycie

nadchodzące wydarzenia / polecamy

 

polub nas na Facebook'u!

 

kościół seminaryjno-akademicki

Kościół seminaryjno-akademicki otwarty jest dla wszystkich wiernych w czasie roku akademickiego od poniedziałku do soboty w godzinach 8:00 - 15:30.

 

ostatnio dodane multimedia

 

Nasz profil na Facebooku!

W 1997 r. Jan Paweł II właśnie w święto Ofiarowania Pańskiego ustanowił Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, stwarzając okazję do głębszej refleksji całego Kościoła nad darem życia poświęconego Bogu. Matka Najświętsza ofiaruje Panu Bogu największy Dar, jaki otrzymała - Syna, Jezusa Chrystusa, a tym samym składa w ofierze siebie. Podobną ofiarę, z siebie samych w miłości do Chrystusa, składają osoby konsekrowane. Podkreślił to Jan Paweł II, mówiąc: "Ofiarowanie Jezusa staje się wymowną ikoną całkowitego oddania własnego życia dla tych, którzy powołani są, aby odtworzyć w Kościele i w świecie, poprzez rady ewangeliczne «charakterystyczne przymioty Jezusa, dziewictwo, ubóstwo i posłuszeństwo»" (Vita consecrata, nr 1).

W orędziu na I Dzień Życia Konsekrowanego Ojciec Święty określa jego potrójny cel.
Odpowiada on po pierwsze, osobistej potrzebie uroczystego uwielbienia Pana i dziękczynienia za wielki dar życia konsekrowanego, życia które ubogaca i raduje Wspólnotę chrześcijańską poprzez swoje wielorakie charyzmaty oraz poprzez budujące owoce tak wielu istnień, całkowicie oddanych dla sprawy Królestwa.
Dzień Życia Konsekrowanego ma - po drugie - za zadanie przyczynić się do poznania i do szacunku dla życia konsekrowanego ze strony ludu Bożego.
Trzeci powód odnosi się bezpośrednio do osób konsekrowanych, zaproszonych do wspólnych i uroczystych obchodów niezwykłych dzieł, których Pan w nich dokonał, aby odkryć jeszcze bardziej w świetle wiary blaski tego Bożego piękna, które przez Ducha promieniują w ich sposobie życia, oraz aby jeszcze żywiej uświadomić sobie ich niezastąpioną misję w Kościele i w świecie.

"Życie konsekrowane znajduje się w samym sercu Kościoła jako element o decydującym znaczeniu dla jego misji, ponieważ wyraża najgłębszą istotę powołania chrześcijańskiego oraz dążenie całego Kościoła-Oblubienicy do zjednoczenia z jedynym Oblubieńcem" - podkreśla Jan Paweł II w adhortacji apostolskiej Vita consecrata. "Życie konsekrowane nie tylko w przeszłości było pomocą i oparciem dla Kościoła, ale stanowi cenny i nieodzowny dar także dla teraźniejszości i przyszłości ludu Bożego, ponieważ jest głęboko zespolone z jego życiem, jego świętością i misją".

Historia Kościoła pokazuje, że w każdym czasie są ludzie, którzy na wzór ewangelicznej Marii pragną "obrać lepszą cząstkę" - podejmują życie w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie, by sercem czystym i niepodzielnym służyć Chrystusowi Panu i bliźnim. Historia ukazuje, że życie w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie pozwala na osiągnięcie miłości doskonałej.

Praktykowanie rad ewangelicznych stanowi oś życia zakonnego. Składane śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa dotykają trzech podstawowych dziedzin życia.
Pierwszy - ślub czystości - jest wyborem Chrystusa jako jedynej miłości i dlatego wiąże się z dobrowolną rezygnacją z życia małżeńskiego. Ta miłość oblubienicy do Oblubieńca znajduje swoje przedłużenie w miłości do tych, których wszyscy opuścili.

Ślub ubóstwa jest odpowiedzią życia konsekrowanego na powszechnie obecną dzisiaj "materialistyczną żądzę posiadania, lekceważącą potrzeby i cierpienia słabszych i wyzutą z wszelkiej troski o zachowanie równowagi zasobów naturalnych" (Vita consecrata, nr 89).

Ślub posłuszeństwa związany jest natomiast z kulturą wolności, ściśle związaną z szacunkiem dla osoby ludzkiej, z pomniejszaniem obszarów niesprawiedliwości i przemocy. "Posłuszeństwo właściwe dla życia konsekrowanego ukazuje w sposób szczególnie wyrazisty posłuszeństwo Chrystusa wobec Ojca i opierając się na tej właśnie tajemnicy, poświadcza, że nie ma sprzeczności między posłuszeństwem a wolnością" (Vita consecrata, nr 91).

Powołanie do życia zakonnego jest radą, do której wzywa nas Jezus Chrystus. Rady ewangeliczne, w ich wielości, są proponowane wszystkim uczniom Chrystusa. Doskonałość miłości, do której są powołani wszyscy wierni, nakłada na tych, którzy w sposób wolny przyjmują wezwanie do życia konsekrowanego, obowiązek praktykowania ubóstwa i posłuszeństwa oraz czystości w bezżenności dla Królestwa.
Zakony wyrastały w historii Kościoła, powstawały w nim i jemu służyły. Chrześcijanie pragnący żyć w całkowitej zgodzie z ideałami swojej religii, zasilali źródło Kościoła zagrożonego stale przez oschłość i zepsucie. Zakony są ważną cząstką Kościoła. Zapotrzebowanie na ich działalność nie maleje, lecz wręcz przeciwnie - rośnie. Jan Paweł II w czasie spotkania z zakonami na Jasnej Górze 5 czerwca 1979 r. stwierdził, że bez zgromadzeń zakonnych, bez życia poświęconego Bogu poprzez śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa Kościół nie byłby w pełni samym sobą. "Wasze domy - mówił Ojciec Święty - powinny być przede wszystkim ośrodkami modlitwy, skupienia i dialogu, osobistego i wspólnotowego z tym, który jest i ma pozostać pierwszym i naczelnym rozmówcą w każdym waszym pracowitym dniu".
... Zobacz więcej...Zobacz mnej...

Zobacz na Facebooku

Ostatni dzień w roku to czas podsumowań. Dziękujemy za wszelkie dobro, przepraszamy za niedopełnione dobro, ale też prosimy dobrego Boga o Błogosławieństwo na Nowy Rok 2019. Pragniemy wam życzyć, aby nadchodzący Nowy Rok 2019, był dla was rokiem wartościowym. 🤝😇😃 ... Zobacz więcej...Zobacz mnej...

Zobacz na Facebooku

TOP