FORGOT YOUR DETAILS?

Strona poświęcona ks Krzysztofowi Grzywoczowi

http://www.kskrzysztofgrzywocz.pl
Zachęcamy do przeglądania strony poświęconej temu wybitnemu kapłanowi.

Podczas wieczornych nieszporów, dnia 5 maja, w naszym kościele seminaryjnym czterech naszych braci z IV roku otrzymało strój duchowny – sutannę. Dzień później podczas uroczystej Mszy świętej, zostali oni ustanowieni akolitami dla naszych diecezji. Odtąd ich posługa skupia się na służbie ołtarza – rozdawaniu Ciała Pańskiego i zanoszenia Go chorym. Służba akolity jest dla: dla

W dniach 17-18 kwietnia odbyła się 5 już pielgrzymka Wyższych Seminariów Duchownych na Jasną Górę. Hasłem pielgrzymki było „W sercu Jezusa, w sercu Maryi”. W Częstochowie zebrało się 2020 alumnów wszystkich Seminariów w Polsce, diecezjalnych i zakonnych. Szczególnym gościem pielgrzymki był abp Jorge Carlos Patrón Wong, sekretarz watykańskiej Komisji ds. Duchowieństwa. Takie spotkania jasnogórskie są

Misterium Męki Pańskiej

poniedziałek, 26 Marzec 2018 by

W dniach 18 – 25 marca w naszej seminaryjnej auli czterokrotnie wystawione zostało Misterium Męki Pańskiej. W jego przygotowanie włączyła się większość naszej wspólnoty. Gościliśmy blisko 2300 osób. Misterium poświęcone było tematyce Eucharystii. Jego zadaniem było przybliżenie tego, co w Mszy Świętej pozostaje dla nas niewidzialne, a co dokonuje się na każdym ołtarzu. Była to

Rekolekcje dla maturzystów

niedziela, 04 Marzec 2018 by

Rekolekcje dla maturzystów – odbyły się w dniach 2-4 marca pod hasłem „Szukam Ciebie”. Dwudziestka młodych chłopaków – maturzystów i studentów z obu naszych diecezji, ale i spoza jej terenów, skorzystała z zaproszenia, aby spędzić weekend w „Sercu diecezji”. Był to czas, w którym mogli zmierzyć się z tematem powołania, zobaczyć, że Pan Bóg powołuje

18 lutego we Mszy Świętej, której przewodniczył ks. bp Andrzej Iwanecki, nowy biskup pomocniczy diecezji gliwickiej. Ustanowił 13 nowych lektorów dla diecezji gliwickiej i opolskiej, a także nowego kandydata do święceń diakonatu i prezbiteratu dla diecezji opolskiej.

Rozesłanie diakonów

wtorek, 06 Luty 2018 by

Żegnamy kolejnych diakonów, którzy ruszają na praktyki duszpasterskie, aby lepiej przygotować się do zadań, które już nie długo będą ich udziałem w kapłańskiej posłudze. Prosimy o modlitwę w ich intencji, aby dobrze przeżyli ten czas, który został im dany właśnie teraz.

nadchodzące wydarzenia / polecamy

 

polub nas na Facebook'u!

 

kościół seminaryjno-akademicki

Kościół seminaryjno-akademicki otwarty jest dla wszystkich wiernych w czasie roku akademickiego od poniedziałku do soboty w godzinach 8:00 - 15:30.

 

ostatnio dodane multimedia

 

Nasz profil na Facebooku!

W 1997 r. Jan Paweł II właśnie w święto Ofiarowania Pańskiego ustanowił Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, stwarzając okazję do głębszej refleksji całego Kościoła nad darem życia poświęconego Bogu. Matka Najświętsza ofiaruje Panu Bogu największy Dar, jaki otrzymała - Syna, Jezusa Chrystusa, a tym samym składa w ofierze siebie. Podobną ofiarę, z siebie samych w miłości do Chrystusa, składają osoby konsekrowane. Podkreślił to Jan Paweł II, mówiąc: "Ofiarowanie Jezusa staje się wymowną ikoną całkowitego oddania własnego życia dla tych, którzy powołani są, aby odtworzyć w Kościele i w świecie, poprzez rady ewangeliczne «charakterystyczne przymioty Jezusa, dziewictwo, ubóstwo i posłuszeństwo»" (Vita consecrata, nr 1).

W orędziu na I Dzień Życia Konsekrowanego Ojciec Święty określa jego potrójny cel.
Odpowiada on po pierwsze, osobistej potrzebie uroczystego uwielbienia Pana i dziękczynienia za wielki dar życia konsekrowanego, życia które ubogaca i raduje Wspólnotę chrześcijańską poprzez swoje wielorakie charyzmaty oraz poprzez budujące owoce tak wielu istnień, całkowicie oddanych dla sprawy Królestwa.
Dzień Życia Konsekrowanego ma - po drugie - za zadanie przyczynić się do poznania i do szacunku dla życia konsekrowanego ze strony ludu Bożego.
Trzeci powód odnosi się bezpośrednio do osób konsekrowanych, zaproszonych do wspólnych i uroczystych obchodów niezwykłych dzieł, których Pan w nich dokonał, aby odkryć jeszcze bardziej w świetle wiary blaski tego Bożego piękna, które przez Ducha promieniują w ich sposobie życia, oraz aby jeszcze żywiej uświadomić sobie ich niezastąpioną misję w Kościele i w świecie.

"Życie konsekrowane znajduje się w samym sercu Kościoła jako element o decydującym znaczeniu dla jego misji, ponieważ wyraża najgłębszą istotę powołania chrześcijańskiego oraz dążenie całego Kościoła-Oblubienicy do zjednoczenia z jedynym Oblubieńcem" - podkreśla Jan Paweł II w adhortacji apostolskiej Vita consecrata. "Życie konsekrowane nie tylko w przeszłości było pomocą i oparciem dla Kościoła, ale stanowi cenny i nieodzowny dar także dla teraźniejszości i przyszłości ludu Bożego, ponieważ jest głęboko zespolone z jego życiem, jego świętością i misją".

Historia Kościoła pokazuje, że w każdym czasie są ludzie, którzy na wzór ewangelicznej Marii pragną "obrać lepszą cząstkę" - podejmują życie w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie, by sercem czystym i niepodzielnym służyć Chrystusowi Panu i bliźnim. Historia ukazuje, że życie w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie pozwala na osiągnięcie miłości doskonałej.

Praktykowanie rad ewangelicznych stanowi oś życia zakonnego. Składane śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa dotykają trzech podstawowych dziedzin życia.
Pierwszy - ślub czystości - jest wyborem Chrystusa jako jedynej miłości i dlatego wiąże się z dobrowolną rezygnacją z życia małżeńskiego. Ta miłość oblubienicy do Oblubieńca znajduje swoje przedłużenie w miłości do tych, których wszyscy opuścili.

Ślub ubóstwa jest odpowiedzią życia konsekrowanego na powszechnie obecną dzisiaj "materialistyczną żądzę posiadania, lekceważącą potrzeby i cierpienia słabszych i wyzutą z wszelkiej troski o zachowanie równowagi zasobów naturalnych" (Vita consecrata, nr 89).

Ślub posłuszeństwa związany jest natomiast z kulturą wolności, ściśle związaną z szacunkiem dla osoby ludzkiej, z pomniejszaniem obszarów niesprawiedliwości i przemocy. "Posłuszeństwo właściwe dla życia konsekrowanego ukazuje w sposób szczególnie wyrazisty posłuszeństwo Chrystusa wobec Ojca i opierając się na tej właśnie tajemnicy, poświadcza, że nie ma sprzeczności między posłuszeństwem a wolnością" (Vita consecrata, nr 91).

Powołanie do życia zakonnego jest radą, do której wzywa nas Jezus Chrystus. Rady ewangeliczne, w ich wielości, są proponowane wszystkim uczniom Chrystusa. Doskonałość miłości, do której są powołani wszyscy wierni, nakłada na tych, którzy w sposób wolny przyjmują wezwanie do życia konsekrowanego, obowiązek praktykowania ubóstwa i posłuszeństwa oraz czystości w bezżenności dla Królestwa.
Zakony wyrastały w historii Kościoła, powstawały w nim i jemu służyły. Chrześcijanie pragnący żyć w całkowitej zgodzie z ideałami swojej religii, zasilali źródło Kościoła zagrożonego stale przez oschłość i zepsucie. Zakony są ważną cząstką Kościoła. Zapotrzebowanie na ich działalność nie maleje, lecz wręcz przeciwnie - rośnie. Jan Paweł II w czasie spotkania z zakonami na Jasnej Górze 5 czerwca 1979 r. stwierdził, że bez zgromadzeń zakonnych, bez życia poświęconego Bogu poprzez śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa Kościół nie byłby w pełni samym sobą. "Wasze domy - mówił Ojciec Święty - powinny być przede wszystkim ośrodkami modlitwy, skupienia i dialogu, osobistego i wspólnotowego z tym, który jest i ma pozostać pierwszym i naczelnym rozmówcą w każdym waszym pracowitym dniu".
... Zobacz więcej...Zobacz mnej...

Zobacz na Facebooku

Ostatni dzień w roku to czas podsumowań. Dziękujemy za wszelkie dobro, przepraszamy za niedopełnione dobro, ale też prosimy dobrego Boga o Błogosławieństwo na Nowy Rok 2019. Pragniemy wam życzyć, aby nadchodzący Nowy Rok 2019, był dla was rokiem wartościowym. 🤝😇😃 ... Zobacz więcej...Zobacz mnej...

Zobacz na Facebooku

TOP